Çocuk bize 99 esma ile verilir. Tertemizdir, hatasızdır, kusursuzdur. Onun için bebeğe melek deriz. Nasıl olur da ebeveyn birdenbire bir melek ile anlaşamama durumuna düşer. Aslında çocuğun yüz kapısı vardır. Ebeveynle çocuğun bir kapısında çekişme olabilir. Ebeveyn o kapıya yüklenir. Çocuğun yüzümüze kapatılan o kapısı ebeveynin sınavıdır. O kapıyı açmak için çocukla didişmek yerine, o anlık o huyunu bırakmak, durmak, beklemek, diğer kapılardan o kapıya ulaşmaya çalışmak. Çocuğun bizim olmadığını anlamak. Huyu da bizim değil, ahlâkı da. Aynen bizim istediğimiz gibi olacak değil. O bir kul, o da sınavına yürüyor. O yürüyüşte ellerden tutandır anne baba.