Bilene... İletileri

kupa papazının kalbi bile kırık bugünlerde, herkeste farklı bir telaş, herkeste laedri bir yâr'a. sırtını doğan güneşe, yüzünü hüznüme dönen daha konuşmadan içimi onlarca acıyla örten duvarlar şahit. ne zaman gözlerim tavandaki o derin boşluğa dalsa gözlerimin dört bir yanı denizlerle çevrilir, boğulurum. ne zaman kendimden nefret etsem, ne zaman tanrıya elimi açıp, iki çift laf etsem elindeki elma şekerini fakir çocukların önünde şapırdatarak götüren veletler gelir aklıma çünkü o an fakirleşir bedenim, bileklerimin o alaycı tebessümleri ve elinde kan'şekeri fayans üzerinde şıpırdayan halüsinasyon vardır. dikenleri protez güller gördüm ben tutmasını bilene batmadıkları için kırıldı hepsi gülün yüzündeki hüznü süzdü güz gülüşlü sözüm. kıyafetsiz çırılçıplak kelimeler gördüm ben hepsi bir bir dudaklardan intihar eder haldeydi son sözlere müteakip gömülen aşklar gördüm ben iyi bilirdik dendi hepsine, çünkü hepsine kelimeler kifayetsizdi. cam kenarından bir hayat yolculuğuydu yaşamak artık bir yanağımız buğulanmış bir hicrandı, cama yaslanmış diğeri ise; umut süsü verilmiş, kabuklaşmış bir yara. yıllarca hayallerimizin gönderinde dalgalanan aşklarımız bugünlerde yalnızlıklar tarafından indirilmiş durumda

HSN GBKÇ

@HAKK1·

HERKESİN SEVDİĞİ YÂRİ KENDİNE

Bana himmeti lâ olan ârifin Menfâat madeni zârı kendine Asılından pay vermeyen canlının Ehl-i hüner etmiş ârı kendine Bir güzel bâğ gördüm hoştur çiçeği Bahçıvan bilmez mi burcu göğçeği Bâğın bâr vermektir asıl gerçeği Zahmeti ben için bârı kendine Gül odur ki çar etrafı hârlana Şeydâsı başında geze zârlana Tüccâr odur gulâmları kârlana Ne benzer o erin kârı kendine Gül dalında bülbüllüğü zağ olsa Bülbül mü demeli şeydâ yoğ olsa Her ne kadar kebir cesim dağ olsa Verir tipi boran karı kendine Sümmânî ne demden verdin rivâyet Bilene ibrettir bilene sıhhat İster güzel olsun isterse hoyrat Herkesin sevdiği yâri kendine Aşık Sümmâni Baba

Reklam