Yaşar Kemal Sait Faik’e diyor ki “Senden önce bu cemiyetin iki üyesi Atatürk’müş...”
“Biliyorum beni sevindiren de işte bu Atatürk’ten sonra üye olmam, benim için ne büyük bir şereftir. Bir milletin yetiştirdiği en büyük çocuğu ile o milletin kendi halinde küçük bir hikayecisinin Amerika’da bir cemiyette buluşmaları küçük bir hikayeci için ne bulunmaz şerefli bir fırsattır. Demokrasi de zaten böyle olur. Eğer bu üyelikten memnunsam bu yüzdendir.”
Dünyada bana bundan sonra “korkunç olan nedir?” diye sorarlarsa “insanoğlunun bir felaket sonunda susup taş kesilmesidir” derim.Elle tutulur gibi maddeleşmiş bir korkunçluk...