''En yaygın metafor, okyanus ve dalgalardır. Sıradan farkındalık evremizde, Vahdet-i Vücut'u dalgalar şeklinde algılarız; onun bir okyanus olduğunu ve okyanusun kaynak olduğunu ve dalgaların desteği olduğunu görmeyiz. Dalgaları ayrı nesneler olarak algılasak da, okyanustan ayrı tutulamazlar. Ancak dalgaların şekli, boyutu, rengi, duygusal içeriği ile meşgul olduğumuzdan okyanusu görmekte başarısız oluruz.''
Bir eksiği fark etmemiz o eksiğin yeni olduğu anlamına gelmez. O hep orada duruyor olabilir, ancak yeni fark ediyoruzdur ve bu da onunla ancak şimdi baş edebileceğimiz anlamına gelir.