Herkese selamlar.
Ameliyat olmadan önce buraya da veda etmek istemiştim ama zamanım yetmemişti. Şimdi, neredeyse 1 ay olmuşken ancak girebiliyorum buraya.
Hem hekim, hem hasta olarak senelerdir biliyorum sanıyordum sıhhat denen nimeti. Ama henüz yaşamadığım çok şey var elbette.
Uyuyabilmek nimetti, bilirdim. Ama kanamayla uyanmadan uyuyacağını bilmek ayrıymış, şimdi bildim.
Elinin kolunun tutması nimetti, bilirdim. Ama yüzüne dokunmak, soğuk suyu çarpa çarpa rahatça yüzünü yıkayabilmek ayrıymış, şimdi bildim.
Sağlık nimetti, çok iyi bilirdim. Umut edebilmek de, önünü görebilmek de öyle. Ama koca bir torbanın içine yapayalnız tıkılmış ürkek bir tavşan gibi hissetmek, haftalarca bir daha ameliyat olacağın günü beklemek, o ameliyathanenin soğuk masasına geçince sana neleri neden yapacaklarını tüm detaylarıyla bilmek çok ayrıymış, şimdi bildim.
Allah başta sizlere ve ailelerinize ve tüm Müslümanlara ve bilhassa Gazze, Doğu Türkistan gibi zulüm altındaki kardeşlerimize sıhhat ve afiyetler nasip eylesin.
Ezcümle, bir süre için daha ben geldim. Tabii kabul ederseniz 🙃