Bilge
@bilgeyim_
Konuşarak yalnızlıklarını duymazdan gelirdi. Karşısındakiyle sohbet edermiş gibi görünse de haz aldığı şey kendi varlığı ve cümleleriydi.
Reklam
Ayın belli bir gününde gelecek paranın gideceği yerlerin sabit olduğu, herhangi bir sürpriz ya da bilinmezlik uyandırmayan neşesiz bir oyundu hayat. Herkes ne yapıyorsa onu yapmak, çocukça heveslerden uzak durmak gerekiyordu.
Meydan okumaktan pençeleşen elleri yanındaki adamın sıcaklığıyla eriyor...
Üzerinde, hiçbir yere ait olamayacağını çok iyi bilenlerin her yere aitmiş gibi görünen rahatlığı vardı.
İnsanlar taşımaktan hiç yorulmuyordu. Kendilerini işe, parayı kendilerine, kendilerini markete, marketi evlerine, evdekileri çöpe. Çöptekiler de Mevlanakapı'da sur dibinde yaşayan kağıt toplayıcılar tarafından bir yerlere.
Reklam