Fakat tüm ihtimaller uçup gitti. O zamanlar aşk, şimdi aramıza dağların girmesi ne kadar kaçınılmazsa o kadar kolay olabilirdi. Fakat kalbini kaybettim, tenini kaybettim, aşk tuzla buz oldu. Bu tüm beklentilerimin sonu oldu. Elveda. Defneler kesildi, artık gitmeyeceğiz ormana.
Peki, ne diye bazı âlimler insana normal, erdemleri zedelemeyen istekler gerektiğini iddia ederler? Neden akıllarını insanın isteklerinin mutlaka mantıklı ve çıkarlarına uygun olması gerektiğine takmışlardır? İnsana lüzumlu olan tek şey, onu nereye sürükleyeceği belli olmayan hür iradedir. Bu iradeyi de kim bilir hangi şeytan...