çizimleri ile beni mest eden, hikayesi ile kalbime dokunan bir kitap.
birinin varlığına alışıldığı gibi yokluğuna da alışmak gerektiğinin tatlı bir şekilde ifade edilmiş haliydi. 3 yaşındaki yeğenimin de sevdiği kitaplardan biri oldu.
üzerine belki çok kitap okuyup geçilir ama illüstrasyonu ve hikayesi ile bu tatlı arkadaşlığı unutmayacağım.
çocuklara daha erken öğretmeliyiz değil mi ayrılığı? bencil çocuklar yetiştirmekten korkmalıyız. yardım eli uzatmaktan çekinmeyen bir nesil yetiştirmeliyiz, hatta önce kendimizi yetiştirmeliyiz. yoksa narsisizm illeti hepimizi kuşatacak. kendini düşünmekten bir adım yanındakini göremeyen insanlar olacağız.