Bazen yaşam aniden hızlanır. Hızlanmanın nedeni bellidir aslında ama geçen dakikaların, saatlerin, günlerin içinde genellikle farkına varmayız bunun. Ancak, hızdan başımız dönüp de şöyle bir sendeleyince, neler oluyor, buraya nasıl geldik, diye durup geriye bakmaya çalışır, olayları yeniden değerlendirme gereği hissederiz.
İnsanoğlu, "Alışamam," dediği nelere alışmıyor. "Atlatamam," dediği neleri atlatıyor. Biraz kaygılanıyor ama sonradan görüyor ki , derdini veren Allah, dermanını da veriyor.
Aldığımız nefes bile bize emanetken sahip olamadığımız şeylere canımızı sıkıp, elimizdekilerin değerini bilmiyoruz. Mutluluğa giden yol , aslında elimizdekilerin değerini bilip şükretmekten geçiyor, görmüyoruz.