Teninin rengi,tüyleri,görünmeyen yerlerdeki benleri hep başka odaların loşluğunda düşlenilmiş olan bu yeni yıkanmış çıplaklığın derinliği karşısında başı döndü
Ruhu,gerçekleşmemiş düşlerin özlemiyle aydınlanmıştı. Artık kendisini öyle yaşlı,öyle bitik,güzel günlerden öyle uzaklaşmış buluyordu ki,en kötü anılarla dolu günleri bile özler oldu.Günlük gerçeklerin en sarsıcı olanlarına bile kolayca dayanmış olan ateşi sönmüş yüreği,bu özlem duygusunun ilk kabarışında paramparça oluverdi.