Belki kadında uyandırdığı acıma duygusuna aşk katışıktı,belki de yoksulluğun ikisine de tattırdığı yalnızlık,kimsesizlik duygusu bu yakınlaşmayı sağlıyordu.Kırılmış karyola çılgın sevişmelere sahne olmaktan çıkmış,sıcacık bir sığınak olmuştu.
Sonra aklına bölük pörçük anılar geldi.Bunları üzerlerinde hiçbir yargıya varmadan düşünüyordu.Çünkü başka bir şey düşünmesine olanak kalmadığından beri,kaçınılmaz anıların duygularına dokunmaması için katı düşünmeyi öğrenmişti.
Sisli yollarda,boşuna harcanan zamanlarda ve hayal kırıklığının çıkmazında kendini yitirdi.Sapsarı bir düzlükten geçti.Burada insanın düşünceleri yankılanıyor,aklından geçirdikleri serap olup karşısına dikiliyordu.