“Bence insanlar ikiye ayrılır,” dedi Celal. Vicdanının sesini dinleyenler ve onu bir şekilde susturabilenler. O bir şekil de ikiye ayrılır; bilerek ve isteyerek kötülüğü seçenler, zorbalık ve yobazlık karşısında cesurca direnmeyenler. Birinci grup için yapacak bir şey yok. Yaşattıklarını yaşamadan ölmelerini dilemek dışında tabi. Bana göre dünyaya en büyük zararı verenler, korktukları için vicdanlarının sesini susturanlar. Dünya nüfusunun çoğunluğunu oluşturan bu büyük grup için, kendilerine dokunmayan yılan bin yaşasa da, hiç ölmese de fark etmez.”
“Bağnazlık ve bilgisizlik farklı şeyler olmasın bey? Bilgisize anlatırsın öğrenir, bağnaz zaten biliyordur. O vakit cehaletin en tehlikelisi bilgi ile azalan değil de artan olsa gerek. Evvela edep, her dem edep, illa edep…”