"Düşmanına benzediğin savaşı kazansan da kaybedersin."
Altını defalarca kez çizmek istediğim o cümle...
Fatih Duman'ın ne zaman bir kitabını okusam o kitabın içinde arkalarda duran bir karaktermişimde kitabın içinde yaşıyormuşım gibi hissederim hep. Bu kitaptada Sarı Abdal'ın otağında kenardan dinledim bu hikayeyi, Ali ile İstanbul sokaklarında dolaştım, Asım Abi ile sohbetlerinde bir bardakta ben çay içtim ama en çok Ahi Evranın peşinde dolandım durdum. Ben kitabı okumadım da yaşadım sandım...