Çocukluğumda büyükleri anlamakta çok zorlanırdım. Sürekli bir yerlere yetişmeleri, koşmaları gerekirdi. Cebinde misketleri olan birisi için hiç anlamlı değildi. Bugün servisi beklerken şunu fark ettim ki sanırım artık o büyüklerdenim.
Anneme dedim ki "Bir kahve yapar mısın ?", başladı benim kahvelerim olmuyor tarzından cümlelere. Oysa benim isteğim: kahve içmekten ziyade annemin elinden bir şeyler içmekti. Zehir olsa yine içilirdi.