“Önce kendine sonra başkalarına”ilkesi ilk bakışta bencilce bir yaklaşım olarak değerlendirilebilir. Ne var ki bir insan ancak kendisine verebildiğinde diğer insanlara da gerçek anlamda verecek bir şeyi olur.
Korku, herkes tarafından tehlikeli olarak kabul edilen bir duruma karşı yaşandığı halde, kaygı kişinin kendisinin ürettiği bir duygudur ve bu duyguya neden olarak gösterilen durum çoğu insana saçma görünür.
Bazı insanlar, kendimizi dürüstçe yaşadığımız zaman, diğerlerinin bu açık’tan yararlanarak bizi devirmeye çalışacakları görüşünü savunurlar. Oysa bir insan ancak kendi içinde devrikse başkaları tarafından devrilebilir.