Kokularım, seslerim, görüntülerim, anılarımsın sen benim. Dokunduğum, okşadığım, tattığımsın. Kahvaltının üçüncü çayı bittiğinde "uyanmadın mı daha?" dediğim zaman "ne gereği var diyen?" ilk insansın bana.
İnsanlar güzeldi, çekiciydi. Her birinde bakılacak, beğenilecek bir şey bulabiliyor. Her birinde... Söz gelimi elbet. Her birinde değil ama çoğunda... Evet, çoğunda... Bir göz, bir yürüyüş biçimi, bir el, bir endam, bir hava, bir
Çağımız, suçluluk modaları çağı. Suçluluk duygusu epey para kazandırıyor. İnsanı önce hiçbir şeyle doymaz, hiçbir şeye doymaz kılacaksın, sonra, doymaya yeltenmenin ne kadar kötü, ayıp, tehlikeli, hastalık yaratıcı olduğunu söyleyecek, söyleyecek, beyinlere kakacaksın.