Goodreader
@birdeliokurbaby
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Don't Be In Loveİnsan ve Duygular
For the ones who deserve to be loved but haven't. Just hold on. It'll come.
Liana Cincotti
"Birçok insan mutlu olduğunu bilmediği için mutsuzdur" demiş Dostoyevski.
Daphnis ile Khloé’nin Aşkı, masumiyetin, doğayla iç içe büyüyen bir sevginin ve yavaş yavaş olgunlaşan duyguların hikâyesi. Antik Yunan edebiyatının en zarif aşk anlatılarından biri olan bu eser, iki çobanın çocukluktan gençliğe uzanan saf bağını merkeze alır. Aşk burada tutkulu bir fırtına değil; öğrenilen, keşfedilen ve adım adım anlam kazanan bir duygudur.
Romanın en güçlü yönlerinden biri -benim de çok sevdiğim- doğa betimlemeleridir. Longos, kırları, mevsimleri, hayvanları ve pastoral yaşamı öyle canlı anlatır ki, aşk neredeyse doğanın kendisiyle birlikte büyür. Kitap boyunca Ege kıyılarının esintilerini bol bol hissedersiniz. Daphnis ve Khloé’nin deneyimleri, aşkı henüz tanımayan iki gencin merakı, şaşkınlığı ve saflığı üzerinden ilerler; bu da esere son derece yumuşak ve şiirsel bir ton kazandırır.
Eserde yaşanan küçük sınavlar ve karşılaşmalar, aşkın yalnızca bir duygu değil, aynı zamanda öğrenilen bir hâl olduğunu gösterir. Daphnis ile Khloé, birbirlerine duydukları hisleri anlamlandırmaya çalışırken, okur da sevmenin ne kadar kırılgan ama bir o kadar doğal ve genç bir süreç olduğunu hisseder.
Daphnis ile Khloé’nin Aşkı, büyük dramlar ya da karanlık çatışmalar arayanlar için değil; sakin, pastoral ve zamansız bir aşk anlatısı isteyenler için ideal bir eser. Aşkın en saf, en öğretici ve en dingin hâlini okumak isteyen okurlara huzurlu bir deneyim sunar.
Muhtelif Evhamlar Kitabı İnceleme
Muhtelif Evhamlar, okuru bir hikâyenin peşinden sürüklemekten çok, onunla aynı bankta oturup susmayı seçen bir kitap. Yazar, kendi deneyimlerinden süzülen küçük anları; bekleme hâllerini, söylenemeyen cümleleri, içte biriken huzursuzlukları samimi bir iç sesle anlatıyor. Bunlar büyük travmalar değil; aksine hepimizin yaşadığı ama çoğu zaman adını koyamadığı duygular.
Kitap boyunca okur, bir kafede tek başına otururken gelen düşünceleri, gece uyumadan önce zihni meşgul eden soruları, ilişkilerde “fazla mı düşündüm?” diye başlayan iç hesaplaşmaları hissediyor. Deneyimler bireysel olsa da evrensel bir karşılığı var; metinler bu yüzden yabancı gelmiyor, aksine tanıdık bir yerden sesleniyor.
Demir, yaşanmışlıkları doğrudan anlatmak yerine, onları sezdirerek aktarıyor. Bir cümlenin yarım bırakılması, bir duygunun tam tarif edilmemesi bilinçli bir tercih gibi duruyor; çünkü evham dediğimiz şey de zaten net değil, dağınık ve gelip geçici. Bu da kitabı okurken sanki yazarın değil, kendi iç sesinin satırlara döküldüğü hissini yaratıyor.
Muhtelif Evhamlar, “okuyup bitirilen” değil, ara ara dönülen bir kitap. Kendi duygularını didiklemekten çekinmeyen, yalnızlığını sakin bir dille karşılamak isteyen okurlar için, sessiz ama derin bir eşlikçi.