Gözde
@bireskipiyano
95 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Burada," dedi, "hepimiz etten kemikten yapılma canlılarız; ağlayan, gülen canlılar, otların üzerinde, çıplak ayak dans eden bedenler. Sevin onu. Bedeninizi sevin. Bütün yüreğinizle. Dışarıda, bedeninizi sevmeyenler var. Ondan nefret ediyorlar. Gözlerinizi sevmiyorlar; ilk fırsatta onları oymaya hazırlar. Sırtınızdaki deriyi de sevmiyorlar. O deriyi yüzmeye hazırlar. Ah, benim güzel insanlarım; onlar ellerinizi de sevmiyorlar. O elleri yalnızca kullanır, bağlar, zincire vurur, kesip atar, ya da boş bırakırlar. Ellerinizi sevin! Sevin. Onları kaldırın ve öpün. Bir elinizle öteki elinize dokunun, okşayın; ellerinizi yüzünüze sürtün, çünkü onlar yüzünüzü de sevmiyor. Yüzünüzü siz seveceksiniz, siz! Yo, ağzınızı da sevmiyorlar elbette. Orada, dışarıda, ağzınızın yarıldığını görmek, onu bir daha yarmak isteyenler var. O ağızdan çıkan hiçbir şeyi önemsemeyecekler. O ağızdan fırlayan çığlığı duymayacaklar. Bedeninizi beslemek için o ağza sokacağınız her lokmayı çekip alacak, size kendi artıklarını verecekler. Hayır, ağzınızı sevmiyorlar. Onu siz sevmek zorundasınız. İşte burada, böyle bir bedenden söz ediyorum. Sevilmesi gereken bir bedenden.
"Neyi ne kadar bildiğin önemlidir," derdi,
"ama en önemlisi ne zaman duracağını bilmektir."
Bu iki kadın serin bir yaz akşamında, bir ırmağın kıyısında, gümüş mavi bir sağanağın altında, birlikte savaştılar. Birbirlerini bu dünyada bir daha görmeyeceklerine emindiler, ama buna hiç aldırmadılar.
Acı olmadan hiçbir şey düzelmez, bilirsin.
“Deli gibi çarpan bir yürek, hayal gücü, dostluk, tehlike, güzellik.”