Bihafızokur
@birhafzokur
“Düşlüyorum ki;
mezar taşımın hakîki bir duruşu, zarifçe aşkı ve mukaddes bir davası olsun..”
Bir zamanlar bana ağır gelen ama insan olmamız hasebiyle sıradan bir olay olarak düşünülebilecek ancak benim kaldırmakta zorlandığım zamanlar yaşamıştım. Nasıl ki dişi ağrıyan bir insan dayanamayıp dişini çektirip kurtulmak isteerse ben de aklımdan kurtulmak istemiş deliler ülkesinin sınırlarında bolca dolaşmış ancak o diyara kabul edilmemiştim. Ölmeyi çok bekledim. Ama her beklenenin gelmediği gibi o da gelmedi. Her neye fazla anlam yüklediysek en derin imtihanlarımız oldu. Gidenlerle beraber yitirdik hayata dair anlamlarımızı. Sonrasında her ne zaman anlam arasak hep bulduk sandık. Her ne zaman bulduk sandık çok geçmeden yitirdik. Bitmeyecek bu anlam arayışımız. Bazı duygular bir kez yaşanıyor. Ömrünün sonuna kadar tekrar o duyguyu arıyorsun ancak gömleğin ilk düğmesinin yanlış iliklenmesi gibi bir daha doğru iliklemeyi başaramıyorsun. Ne düğme atlayıp sonrasının düzgün gitmesine razı oluyor gönlün ne de düğmelerin hepsini çözüp tekrar baştan başlamaya yetiyor gücün. Hz İbrahim imanının nişanesi olarak "la uhibbul afilin" demişti. Diyemediğimiz içindir bu çektiklerimiz. Yine "ela bi zikrillehi tatmainnul kulub" emrini yerine getiremeyişimizin tokadını yiyiyoruz her seferinde. Bu dünya imtihan dünyasıdır, amenna ve saddekna... İnsana taşıyamayacağı yüklenmez buyruluyor, amenna ve saddekna... ancak Cahit Abiden mülhem diyeyim acziyetimin ifadesi olarak, "İsmimin baş harfleri acz tutuyor/ bağışlanmamı diliyorum." Yine Cahit abiden mülhem devam edeyim:
'Hayat boş geçti
Geri kalan korkulu
Her adımım dolu olsa
İşe yaramaz katında
Biliyorum
Bağışlanmamı diliyorum"
Bihafızokur
🍂👏🏻