Başkası ile mutlu olmaktansa onunla mutsuz olmaya razıyken, bir ömür başkasıyla mutsuz olmak da hesapta yoktu. Hayat hesap kitap üzere yürümüyormuş. Bildiğin hesap kitaplar bir işe yaramıyormuş. Başa gelen de öyle ya da böyle çekiliyormuş. "Uzatma dünya sürgünümü benim" derken üstad bunu kastetmedi bilirim ama ben de uyandırdığı makes de bundan başkası değil malesef... Geldik, gördük, çektik, gidebilmeyi bekliyoruz...