Hayatta kimseye güvenmemiş, kimseyle sevgi bağı kuramamış bir insanın ömrü boyunca Araf'ta yaşamaktan başka bir kaderi olamazdı. Bağın yoksa, kin ve nefret arasında savrulur durursun işte.
Ebeveynlerin kendi mutsuzluklarını, kinlerini ve öfkelerini çocuklarına geçirmeleri ne kadar acıydı. Nesilden nesile geçen bu karma, sonrasında ailenin laneti oluveriyordu.
Neden kaderinden kaçıyorsun? Bilmiyor musun, dalgalara karşı kürek çekilmez, bazen kendini akıntıya bırakman lazım ve o akan küçük, sakin su bile bir kayayı şekillendirebilir.