Delilik, aklın içgüdülerle karşılıklı etki gücünü yitirmesi ve donmuş alışkanlıklar ağına teslim olmaktır. Bir alışkanlık yolunda aklın betonlaşması medeniyetlerin yıkılması da böyle açıklanabilir. İnsanlar öyle donmuş tarihi şartlar ve biçimler içine girer ki ruh yaşama sevincini ve anlamını yitirir. Bu betonları kıracak bir çıkış yolu arar. işte oruç, külü deşer, betonları kırar, eskiyen dünyayı tazeler, alışkanlıkları elastikleştirir,, donmalari önler, içgüdeleri pırıl pırıl yapar, insana melankoliye düşmekten, yani eşya ile ilgiyi kesmekten korur, kainat yeniden yaşamaya değer bir yer haline getirir, insanı yeni doğmuşçasına yaşamayı hevesli, iştahlı bir insan yapar.