“Bizi affedin göçmen kuşlar! Yaptıklarımız için bizi affedin! Yapacaklarımız için de affedin bizi. İnsanların niçin böyle yaratıldıklarını ben size anlatamam ve siz de anlayamazsınız. Yeryüzünde nice nice insanların niçin öldürüldüğünü, daha nicelerinin niçin öldürüleceğini anlayamazsınız.”
Aytmatov romanlarında aşina olduğumuz; savaşın toplumu ne kadar derinden yaraladığı , insanların hayatla mücadelesi, kötülerin ve masum insanların olduğu üç hikayeden oluşuyor kitap.
Üçü de birbirinden güzel ancak son hikaye insanı bambaşka yerlerden yakalıyor. İnsanın en temel ihtiyacı, bilgelik, hayatta kalma dürtüsü, fedakarlık... Hem de öyle bir fedakarlık ki ben ne yapardım diye düşünmekten alamıyorsunuz kendinizi ve düşüncesi bile çok korkunç. Okumaya kesinlikle değer.
Yazarın yüreğine, kalemine, memleketine olan bağlılığına sağlık.