Bir çocuğun hayal dünyasını,hislerini bu kadar yakından incelemek tekrardan çocukluğuma aldı götürdü beni.
Bir süreliğine emanet alınan bir çocuğun kısa bir süre zarfında neler yaşadığını anlatan kısa öz bir kitap.Çocuğun iç dünyasından ufak bir kesit gibi.
Ve aynı zamanda aile kavramının çoçuk için çok önemli olduğuna,terbiyesinde çok büyük bir rol oynadığına vurgu yapılmış.Genel olarak bir son yok,duyguların karmaşı var.Bu duyguları düşünerek okunmalı kısa da olsa uzun süreler düşünüp içşelleştirilmesi gerekilen bir kitaptı…
Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale. İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım...
İstanbul,
İstanbul...