"Seni rahat mı bırakayım! Bu çok güzel, ama kendimi nasıl rahat bırakabilirim peki? Rahat bırakılmamıza gerek yok. Aslında arada sırada rahatsız edilmemiz gerek. En son ne zaman gerçekten rahatsız oldun? Önemli bir konuda, gerçek bir konuda?"
Veganlığı sadece yediklerimizde değil de tüm hayatımızda gözetmeye başlayınca, daha önce aklımıza gelmeyen pek çok ince noktayla karşılaşıyor ve hayatın "normal" diye kabul ettiğimiz ne çok ayrıntısının bizden gizli kaldığını, "normali" hiç düşünmeden kabul etmiş olduğumuzu bir kez daha anlıyoruz.
O güne kadar çöpümü çöp kovasına atmanın, odanın ışıklarını kapatmanın, musluğun suyunu kısmanın çevrecilik olduğunu düşünmüştüm. Oysa şimdi görüyordum ki sırf hayvansal ürün yemeyi keserek, bunların katbekat ötesinde bir etki yaratabiliyordum doğayı koruma yönünde. Vegan olduğumda doğayla olan ilişkim sağlamlaşmakla kalmadı, dünyadaki tüm yaşamın birbiriyle bağlantılı olduğunu da daha derinden ve gerçekleri saklamadan görebilmeye başladım.