zeynep
@bizeynepolar
Atlar, kitaplar ve uzaklar...
Şu anda okuduğu kitaplar
Muhyiddin Şekûr, "İblis'in Ademoğlu ile alıp verememesinin özünde derinlerde bir yerde İblis'in incinmişliği yatar," demişti.
Reklam
Şiddetin kötülüğü, karşıdaki insanı insanlıktan çıkarmakla başlıyor. İsrailli eski bir dışişleri bakanının kan donduran sözünü hatırlayalım, "Filistinliler yılandır, onların başını küçükken ezeceksin," diyordu. Öteki saydığınızı insanlıktan çıkarmaya başladığınız an, Alevi-Sünni, Kürt-Türk birbirlerini insanlık haysiyetinden soyduğunda toplum içindeki fay hatları derinleşmeye başlar. Ondan sonra insanlıktan çıkardığımızın üzerine şiddet ve kötülük uygulamayı, kötülüğün icrasını doğal hak olarak görürüz.
Beckett "Dünyadaki gözyaşı miktarı sabittir. Ağlamaya başlayan biri için, bir yerlerde bir başkası keser ağlamayı," diyordu.
“Yaşamın zehirleri vardır, bir de panzehir olarak kullanılabilecek başka zehirleri.”
Sadece kendi çocuğunu seven bir anne çocuğuna sevmeyi öğretemez. Sevmek almaktan çok vermektir. Özü itibariyle verebilmektir. Anne çocuğuna sadece onu sevdiğini gösterir. Fakat onun ve kendi küçük kabilesi dışında hiç kimseyi sevmediğini gösterirse, o çocuk dünyada sevgiye hakkı olan tek varlığın kendisi olduğunu düşünebilir
Reklam