Sadece kendi çocuğunu seven bir anne çocuğuna sevmeyi öğretemez. Sevmek almaktan çok vermektir. Özü itibariyle verebilmektir. Anne çocuğuna sadece onu sevdiğini gösterir. Fakat onun ve kendi küçük kabilesi dışında hiç kimseyi sevmediğini gösterirse, o çocuk dünyada sevgiye hakkı olan tek varlığın kendisi olduğunu düşünebilir
…her şey dayanılmayacak kadar fazla, anksiyete serbest kalmak için haykırıyor ve hem bireysel hem de toplumsal düzeyde bizi özgürlükten korumak için çılgınca bir kalkan arayışı içindeyiz.
Dünya ancak insanoğlunun kurduğu şekliyle bir anlam kazanır - Sartre’ın deyimiyle “kendisi için.” Dünyada kendisi için’in dışında ya da ondan bağımsız başka bir anlam yoktur.