Nietzsche tipik abartısıyla şöyle demişti: "Mükemmel hale gelen, olgunlaşan her şey ölmek ister. Olgunlaşmamış her şey yaşamak ister. Bütün acı çekenler yaşamak ister, böylece belki olgun ve neşeli ve arzulu olabilir – daha ileride, daha yüksekte ve daha parlak olanları arzular.”