Aşk bir beladır, ama Tanrı’dan gelme;
Halk neden karşı kor Tanrı emrine?
Bize her şeyi yaptıran kendi madem,
Kulu sorguya çekmenin âlemi ne?
Dert de neymiş? O mu bizi ağlatacak?
O mu sevinç bayrağımızı yırtacak?
Gelin, atalım şunu gönül yurdundan,
Yoksa içimizde fitne çıkartacak.
Bu evren her gece ne gömlekler diker!
Kimini gelen, kimini giden giyer.
Her gün nice sevinçlerle dolar dünya,
Nice dertler toprağa karışır gider.
Şarap benlik kaygısı bırakmaz sende,
Çözülmedik bir düğüm kalmaz beyninde.
İblis bir kadeh şarap içmiş olsaydı,
Secdeye yatardı Âdem’in önünde.
Ömür defterinden bir fal açtım gönlümce;
Hâlden anlar bir dost gelip falı görünce:
“Ne mutlu sana,” dedi, “daha ne istersin —
Ay gibi bir sevgili, yıl gibi bir gece!”
Ni ce le ri gel di, ne ler is te di ler;
So nun da dün ya yı bı ra kıp git ti ler;
Sen hiç git meye cek gi bi sin, de ğil mi?
O gi den ler de hep senin gi biydi ler.