B'
@bktkrdl
|onlyonehuman|
'kuşlardakaderleuçar*
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kentlerin ve anlıların ömrü, bazan bir insanın ömründençok daha kısa. Belleğin durmaksızın ıslak ve üstelik kirlibir bezle silindiği bu kargaşadan geride ne kalacak?
Bu bir nostalji bile değil artık, çünkü yaşanmış bir şey üzerine kurulmuyor. İnsanın içindeki kimi eğilimlerideğiştirmeden, yaşamı değiştirmeye kalktık, saçmalıkburada. O zaman gerçek anlamda bir değişimi yaşamak değil, yalnızca bir nesnenin yerini başka bir nesneyle,duyguyla, düşünceyle değiş tokuş etmek durumunda kaldık. Her şeyin çoraklaştığı bu gibi yerlerde, kendi bedenimizde kimi kurtarılmış bölgeler bulmamız kaçınılmazdı aslında. Yağmur bir şeyleri silebildiği gibi,besleyebilir de. Anımsamak istiyorum şimdi, yalnızca anımsamak. Aklım tekmelenmiş bir sokak köpeği gibi uzun uzun uluyor. Bunun için ölümden böylesine çok söz etmek durumunda kalıyorum ve öylesine yaşamla doluyorum ki bir tek anının, bir tek yüzün, gülüşün bile
ölmesini aklım almıyor.
Yaşamım ölümün elinden kurtarılacak şeylerin bir toplamına dönüştü.
Yalnızlığın ortaya çıkardığı o güzel ve samimi duyguların insanıyım.Bir ormanda ormanın bilincinde ama kendinin de farkında bir ağacım.
Ve ben seni bugüne kadar kimsenin sevmediği
ve hiçbir zaman sevemeyeceği kadar güzel ve özel severdim ama sen çok kalabalıksın.
Bu kalabalık ikimizi de yorar.Benim adına insan denen çok yorgunluklarım var.
Yanı kalabalık olana özel kalsan neye yarar?
"Herkes o kadar kalabalık ki kimin hayatına girsen fazlalık oluyorsun."
Kendine Hoş Geldin
Kendine Hoş GeldinKurudum da kadid oldum kumlarda
Bir sefer bekleye bekleye her gün ben.
Enginlerden bir rüzgâr esmez mi serin serin
Pul pul ürperişler geçer içimden.
Bir gün atlayıveresim gelir şu kıyılardan
Işıl ışıl yeşil yeşil sulara.
Al başını çek git, der deli gönül
Verip kendini bir büyük rüzgâra!
Ta yanıbaşında durup da böyle
Hasretini çektiğin şeylere hasret gitmek!
Hem tut o sular için halkol, hayat ol,
Hem tut sonra o sulara hasret çek!
Biraz dalacak olsam ta içimden bir şeyin
Çıkıp dolaştığını duyuyorum denizde.
Ama öyle bitirmiş ki kum beni
Ardından bir türlü gidemiyorum işte.
Bazen ayak sesleri duyarım dört yanımda,
Bakarım, masmavi, levent bir umut.
Bakarım, sülün gibi serene sarılmış
Püfür püfür bir bulut.
Başımı, bordamı dövsün dalgalar,
Tuzlar tahtalarımı kemirsin istiyorum.
Çek beni fırtına, çek beni deniz!
Bırak beni sahil, bırak beni kum!
İnsaniyetinize sığınıyorum!
Zeki Ömer Defne
Zeki Ömer Defne