Eğer bazı acıları acıtanlar sahiplenseydi, masumlar belki de hiç üzülmezdi.
Eğer birinin hatası sevgisinden büyükse zaman da size yardım eder, unutmanızı kolaylaştırırdı. Büyük hatalar affedilmemeli, insanları unutmaktan korkulmamalıydı. Büyük hatalar insana sadece büyük acılar değil, sonrasında mutlaka büyük hediyeler de getirirdi.
Başkasının inancını kendi inancı doğrultusunda belirlemeye çalışanlarsa en zorlu olanlardı çünkü kul ile Yaradan arasına girip hadlerini aşıyorlardı.
Aslında suskun olmak, konuşmak istememek değildi; belki konuşacaklarını paylaşacak birini bulamamaktı, zamanını belirleyememekti.