rea
@blauerzoisit
6 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
'ben yamalı bir insandım. küçükken başlamıştım iplik uzatmaya, kendi iğnemi kendi gözyaşlarımdan yaratmıştım.'
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
'ben konuşmayı reddettiğim her gün, uçurumun kıyısına bir adım atıyordum ve şimdi, karşısına geçip saatlerce konuşmak istediğim bir adam vardı.'
'kendi yaralarımı dikerken bir başkasının dikişlerinin sökülmemesi için cebimde yara bandıyla dolaşıyordum. bazen de iğne parmaklarıma batıyor diye. çünkü bedenimin çevrelediği ruhumu çırılçıplak bıraksalar, dikişlerden yüzümü göremezlerdi.'
'meleklerden biri karşıma geçip benden savaşmamı istediğinde birilerinin onu desteklemesini isterdim ben de fakat kimse yoktu. ben de şeytanın elinden tutup yürümüştüm kader köprüsünde. o köprünün halatları ben hâlâ üstündeyken kopmuş, şeytan bir anda yok olmuş, sahipsiz ipler boynuma dolanmıştı. 5 yaşında ayaklarımdan zincirlenmiş, 15 yaşımda boynumdan asılmıştım o köprünün yokluğunun bıraktığı boşlukta. hâlâ savruluyordum. hâlâ ölmüyordum.
bu ne cüret, hayat? bu ne küstahlık!'
'oysaki ben, söz geçirebilseydim zihnime eğer; önümdeki bomboş kağıda çizdiğim ilk şey
iki mavi fırça darbesi olmazdı.
ve silebilseydim bugünü dünden evvel, yarın için bu geceden uyumama gerek kalmazdı.
inan,
görebilseydim geleceğini, önceden;
ayak izlerimi sildiğim bu kaldırımlar,
bu kadar ıssız durmazdı.'