Bu kitabı birkaç hafta önce bitirdim ve olabildiğince kısa şekilde en alttaki düşüncelerimi yazdım. Fakat son zamanlarda yaş farkı çok olan insanların birbiriyle "pek" anlaşamayacağına dair bir kanım var. Bunun derinine indiğimde ise bu kitabı buluyorum. Benjamin Button'ın yaşlılıktan gençliğe doğru ilerleyen macerasında yaşadığı kişilik değişikliği harika biçimde anlatılmış. Buna birkaç örnek vermek istiyorum.
- Benjamin Button "çocukken" yaşıtlarıyla değil de daha yaşlı insanlarla vakit geçirmekten hoşlanması
- Eşinin, Benjamin Button'dan hoşlanma sebebi daha olgun bir kişiliğe sahip olmasıydı. Fakat hikayemizin garipliğinden olsa gerek, Benjamin Button yaşlandıkça daha renkli bir kişiliğe büründü. Evliliklerinin ilk yıllarında Bayan Button'ın isteğiyle eğlence ortamlarına giren Benjamin Button, daha sonralarında eşini eğlencelere sürüklemeye başladı.
- Yaşlılık dönemlerinde ilkokula giderken çocuklarla gelecek hayalleri kurması ve de bu hayalleri hiç bir zaman gerçekleştiremeyeceğini bilmesi
Haftalar sonra çıkardığım ders ne diye sorarsanız, herkes çocukken çocuk, gençken genç, yaşlıyken yaşlı olsun. Gençken yaşlıysanız yaşlıyken genç olmaya çalışırsınız ama yapamazsınız -tabi Benjamin Button değilseniz- bunun bir yolu yok.
-İlk İncelemem-
Kitap tam bir sit-com havasında. Çok güldüğüm yerler oldu. Kitabın sonu ise bir burukluk oluşturdu. Bebeklik ve yaşlılık ne kadar da benzer durumlar aslında.