Yn
@blt61
Hiç bir şeyin aşırısı olmayan.
Yazdıklarımla burdayım
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
LÜTFEN OKUYUN. . . .PİŞMAN OLMAYACAKSINIZ..
KALBİNİZE NE SAHİP?
Delikanlı, alaca karanlıkta yürürken, yumuşak bir şeye çarptıgını farketti.Hemen egilip baktı.
Aman Allah'ım !.. Ayaklrının arasında,yuvasından ustalıkla sökülmüş bi kalp duruyordu.Tıpkı resimlerdeki gibi diri ve kanlıydı. Onu büyülemişcesine avuçlarına aldıgında,dehşetinden çıldıracak gibi oldu.Kalp,tıp tıp atıyordu ve sıcaktı.
Delikanlı,sanki ellerine yapışıp bir başka uzvu haline geliveren kalpten kurtulmak istiyor; fakat ne oldugunu kestiremedigi duygular tarafından engellendigini hissediyordu. Bir müddet sonra sakinleştiginde,onun sahibini bulmak için en yakındaki evin kapısını çaldı ve zincir aralıgından bakan genç kıza :
-Bu kalp sizinmi? diye sordu. biraz önce yol üzerinde buldum.
Kız, mahcup bir ifadeyle:
-Ben kalbimi, üç ay önce rastladıgım bir vefasıza kaptırdım,dedi. Yandaki eve sorun, onların olabilir.
Kızın gösterdigi ev, göz kamaştırıcı bir villaydı. Kapıyı açan hizmetkar, onu üst kata evin beyine götürdü. Delikanlı,yumuşak halıların üzerine damlayan kanları ayagıyla örtmeye çalışırken:
-Bu kalp sizinmi acaba? diye sordu. Hala atıyorda...
Beyfendi, ışıl ışıl parıldayan kıristal kadehinden höpürtülü bir yudum çekerek :
-Ben kalbimi dünyaya sattım canİkom!, diye güldü. Komşu evde bir meczup var, o bilir sahibini .
Delikanlı, sogumaya yüz tutan ve atışaları gittikçe yavaşlayan kalbi bitişik kulubedeki ihtiyara koşturarak: " bu kalp sizinmi? " diye sordu. "Çabuk olun, neredeyse duracak."
Yaşlı adam ,okumakta oldugu Kur'an'ı yavaşca kapatırken:
-Ben kalbimi, herşeyimle Allah'a verdim evlat, diye gülümsedi. Elindekinin sahibini,neden gidip Anne ve Babana sormuyorsun?
-Her ikiside yaşlanıp bunadı, diye üflendi genç.Bir bebek gibi ilgi görmek istediklerinden,üç gün önce
Sürgün ülkenin yarenleriyiz ya,
kırık dökük hayatlar yaşıyoruz biçare yüreğimizle.
Hani, hayat dediğimiz de üç beş günlük fasıl aslında.
Gel gör ki dünya zalim, dünya zor, imtihan ağır.
Tamam, elbette kaldırabileceğimizden gayrısını yüklemez yaradan.
Ama dedim ya; bir kulsun işte, beşersin, acizsin.
Bazen, kalabalıkların içerisin de yapayalnızsındır.
Söze kelam olmaz dilin ve yürek yangın yeri olur
da, sığınacak Hıra’lar arar gönlün.
Tamda işte burada; bir yer olmalı, birileri olmalı
hayatımızda. . .
Mehmet Deveci
Mehmet DeveciÖzet.
Fahişeler vardır, namustan bahseder
Kanaatini ve kalemini satmışlar vardır, vicdandan dem vurur
Vurguncular vardır ağızlarından fazilet sözü düşmez
Çifte pasaportlular vardır vatan diye haykırır...
Gel de bu insanların arasında huzur içinde yaşa
Hüseyin Nihâl Atsız
Hüseyin Nihâl Atsız