Kitapta yaşanan olaylar İstanbul'da koşuşturmacalı ve modernleşmiş denebilecek bir hayat yaşayan gazeteci İbrahim tarafından anlatılıyor. İbrahim,Mardin'de doğup büyümüş. Gazetede Amerika'da öldürülen Mardinli bir gencin haberi dikkatini çekiyor. Daha sonra bu gencin onun çocukluk arkadaşı Hüseyin olduğunu farkediyor. Memleketine gidip onun cenazesina katılıyor. Ondan sonra da bu olayla ilgili kafasında soru işaretleri olduğu için tam olarak öğrenmeye çalışıyor.
Hüseyin Safiye adında güzel ve zengin bir kızla nişanlıyken,mülteci kampında Meleknaz adlı bir kızla tanışmış. Kız Yezidi,Yezidilerin de şeytana taptığı söyleniyormuş. İnsanlar da kızın Hüseyin'e büyü yaptığını düşünüyorlarmış. Hüseyin ailesine bir şekil durumu kabul ettirip Meleknaz'ı ve yeni doğmuş kör bebeğini eve getiriyor. Bir gün kardeşi Aysel salata yaparken Meleknaz marul görüp çok korkuyor,o gün kızın Yezidi olduğunu anlıyorlar.
İbrahim ertesi gün cenazede gördüğü çocukluk arkadaşı Mehmet'in babası Fuat ile konuşuyor. Yezidilerin asıl adının Ezidi olduğundan bahsediyor. Ezidileri şeytana tapıyor sanıyorlarmış fakat Ezidilerin başmeleği cennetten kovulduktan sonra yedi bin yıl ağlayan Melek Tavus'muş. Yine de şeytana taptıkları sanıldığı için tarih boyu zulüm görmüşler,yakın geçmişimizde de bu zulmü IŞİD uyguluyormuş. Fuat Amca da ona IŞİD'in onu yaşatmayacağını söylemiş fakat Hüseyin kaçan kızın peşine düşmüş.
İbrahim Hüseyin'i bu denli etkileyen bu kızı çok merak etmiştir. Bu arada Angelina Jolie de Mardin'e İyi Niyet Elçisi olarak gönderilmiştir. İbrahim de kamplarda dolaşırken insanlara Meleknaz'ı sorarken Ezidilerin en bilgisi olan bir şeyhle ve Meleknaz'ın arkadaşı Zilan'la konuşma fırsatı bulur.
Meleknaz'ın arkadaşı Zilan, başlarından geçen işkenceleri anlatır. Erkeklerin kafaları
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.