''eğer, bir dış etken seni üzerse,
duyduğun acı, o şeyin kendisinden değil
senin ona verdiğin değerden geliyordur.
onu da her an kaldırma gücün vardır.''
marcus aurelius
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Derin duygulara sahip olmamak ne demek bilmiyorum. Hiçbir şey hissetmemeyi bile tam olarak hissediyorum."
Sylvia Plath
- Beni duyamadığını sanıyorsun.
Oysa ben, sen duymaya hazır olmadığında bile buradaydım.
- Neden bu kadar geç fark ediyorum?
Çünkü göz, önce karanlığa alışır; ışık sonra seçilir.
- Aradıklarım nerede?
Uzakta değiller. Yalnızca seslerini bastıran sis vardı.
- Sis neydi?
Aceleydi. Beklemek sanılan, aslında hazırlıktı.
- Peki ya yol?
Yol seni bir yere götürmedi. Yol, seni görmeye hazır hâle getirdi.
- Ben mi yürüdüm, yoksa bana mı gelindi?
İkisi de. Çünkü sen yaklaştıkça, hep var olan kendini duyurdu.
- O hâlde hiçbir şey sonradan olmadı...
Hiçbir şey sonradan olmadı. Zaman, yalnızca perdenin ağır ağır açılmasıydı.
- Ve şimdi duyduğum bu ses?
Yeni değil. Sadece artık ayırt edebiliyorsun.
- Demek ki ben kaybolmamıştım.
Hayır. Sadece hatırlaman gerekiyordu.
Ey benim iyimser hallerim, Çabuk aldanışlarım, Hep inanışlarım, Alttan alışlarım, Hatayı hep kendimde buluşlarım... Değmeyecekleri hep kafama takışlarım... Yoktan yere akıp giden gözyaşlarım Herkesi insan yerine koyuşlarım Hepinize Elveda! Artık ben kimsenin Hiç kimsesi olmayacağım.
Nazım Hikmet
Hayatımda ilk kez birisi bana
kendine çok dikkat et " dedi.
Anlamış onun kalbini taşıdığımı herhalde... rastgele,
yürürken aklına geleyim
sızlasın için...
Zaman sen olmayınca geçmiyor,
sen olunca da yetmiyor...
Üşüyorsan söyle,
seni bir kat daha seveyim.
Bak!
Papatya mevsimi geldi.
Mevsimlerden papatyayı severim.
Sonra seni.
Sonra, yine seni.
Ve hep seni...
Kim istemez mutlu olmayı
ama mutsuzluğa da var mısın?
Çık gel bir kez daha
çık gel bir kez daha
beni bozguna uğrat
Ben güzel değil miyim?
Neden kuş koymuyorlar yoluma?
Ben sana kızsam,
kendime küserim...
En çok sesini aradım.
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydi...
Gözlerini sildi zaman...
Dedim ya... Eylül'dü.
Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.
Sonra dalgalar geldi dile sonra bir mavilik aldı her yerimizi; nasıl hatırlıyorsan dünyayı öyle.