Söylediğimi uzun süre düşündü, sigarasını bitirdi bu arada ve balkondan meydana doğru fırlattı. Etraf o kadar kalabalıktı ki, söndürmeden balkondan fırlattığı sigarasının meydanda gezinen bir Japon'un şapkasına düşeceğinden neredeyse emindim. Birazdan bir Japon yanmaya başlayacaktı ve bu arada belki de biz öpüşmeye başlayacaktık. O anda balkonda bunları düşündüm.
Bir insanın Milano'da kendini yalnız hissetmemesi zordur; etrafı kalabalık olsa bile derin ve biçimsiz bir yalnızlık sarar ruhunu. Bu duyguyu tanıyordum ve Elena bana hikayesini anlatırken onu gayet iyi anlıyordum.