Bir insanın Milano'da kendini yalnız hissetmemesi zordur; etrafı kalabalık olsa bile derin ve biçimsiz bir yalnızlık sarar ruhunu. Bu duyguyu tanıyordum ve Elena bana hikayesini anlatırken onu gayet iyi anlıyordum.
İnsan, kendi ruhundaki eksi parçayı bulduğunu hissettiğinde açgözlü arayışına bir son verip ruhen tamamlanmanın keyfine varmalıdır, biz de işte bunu yapıyorduk umarsızca.