Her yanım acı içindeydi. Bütün sesler sivri uçluydu, her şey küçük alevler tarafından sarılmış gibiydi ve bakışlarım, her neyin üzerine kayıyorsa, o şey alev alıyordu. İçimdeki en derin varlık uyarılmıştı, diğer zamanlarda körelmiş beyninde sessizce duran ve ölüm uykusuna yatmış birçok duyunun, tıpkı ufak ufak bir sürü anten gibi, açıldığını duyuyor ve her biriyle bir yanma hissediyordum.