betül meryem
@bmcevher
İngilizce Çevirmen
İstanbul
68 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hikâyeni anlatmayı bitirdiğinde ölmüş olursun. Sen, kendini bir hikâyede öldürdüğünde senin bedeninden söylemekle eksilen ve seni öldüren şey hikâyenin bedeninde yaşamayı sürdürecek. Defalarca kendini öldürmenin geometrisidir edebiyat. Kendini türlü türlü, defalarca, hazla ve acı içinde öldürebilmeni mümkün kılar. Yazmak başka hiçbir nedenden değilse bile sırf bu yüzden arzulanacak şey. Kâfir olmadan intihar etmenin ve kendini öldürsen de yaşamayı sürdürebilmenin tek yolu. Kendini bir hikâye için öldürdüğünde yeni bir başkası için yeniden doğabilmenin tek yolu. Kendini defalarca öldürüp yine de günahkâr olmamanın tek yolu.
Kim ergenliğe adım atmak üzere olan bir erkek arkadaşa bir el havlusu getirir? Çocuklar gülüştü. Evden mi getirdin bunu dediler. Adını şimdi hatırlamadığım, malmüdürünün oğlu bu oğlan ağabeye kendi evinden bir el havlusu getirmişti. Onunla dalga geçtiler. Uzunca değil, birkaç saniye içinde dalgalarını geçip sonra hemen unutup dalgalarına baktılar, -çocukların hesapsız kitapsız ve bu yüzden çok katı çok hakiki anlık zalimliği- fakat ben o an orada kaldım. O oğlan yerine utandım. Herkesin gülüştüğü o birkaç saniyede kaldım. Onun az evvel kendi evinden çıkıp da buraya bizim evimize gelmeden önce annesine karşı verdiği mücadeleyi anladım. Birinin yerine, onun hesabına utanma duygusunu tam orada o gün birdenbire tanıdım. Bu duygunun içinde acıma var, her an o tarafa düşülebileceğine, orada olunabileceğine dönük bir korku var, sen insan olmanın sorumluluğunu alırsan ama karşındakiler almamışsa bir anda oyunun dışına itilmekten çekinmek var.
Kasabanın içinde dolaşmaya devam ederken birden kendimi başlangıç noktasında buluyorum, her şey aynı ve birden bir ayma yaşıyorum. Eğer yine aynen ilk seferdeki gibi davranırsam başıma aynı şeylerin geleceğine karar veriyorum ve her sahnede bu defa farklı bir şeyler yapmaya çalışıyorum. Ama sanırım pek bir şey değişmiyor. Uyandım.
Sayfa 115 - hem rüyalarımı çalıp hem de onları meryem’e gördüremezsin tuğba doğan. (tüylerim diken diken)·Kitabı okudu
"ağlama. Şimdi tahta tren gelecek. Denizi yaracak, binip gideceğiz, seni hep seveceğim. Hayat tuhaf. Belki de şu anda burada benim yerimde senin yanında olmayı asıl hak eden kişi gülünç bir ölümle öldü. Belki bir trafik kazasında. Tamamen şanssızlık eseri. Aptalca tesadüflerin zinciriyle boğuldu. Ama şimdi ben buradayım. O yüzden burası benim yerim."