Burası son kale, yapamadıklarım için kendimden başkalarını suçlayabileceğim son cephe. Suçu üstlenmemenin konforundan vazgeçemediğim için kalıyorum ve rolümü hakkını vererek oynuyorum. (Bir Zamanlar Dünyada - Murat k. Murat)
"Karşımızdaki insanlara şefkat duymamız, biraz kendimize şefkat duymamızla da bağlantılı. Bilişsel esneklik aslında bu şefkati de beraberinde getiriyor. Diğer türlüsü ise katılık."
"COVID-19 salgını sırasında bizi korkutan, psikolojik olarak zorlayan mesele; göremediğimiz, hızla yayılan bir virüs, yaşamımızı tehdit eden bir salgın kadar, hayatımızın bir anda nasıl değişebileceğini görmekti de. Bildiğimiz hayatın değişmesi, belirsizlik ve birçok şeyin kontrolümüz altında olmadığını fark etmek..."
"İnternetle telefon, tablet veya bilgisayardan dünyanın her yerine bağlanabiliyoruz. Burada artık dışsal bir kontrol mekanizması çalışmıyor; bizi patronumuzun, öğretmenin, anne-babamızın, eşimizin "kontrol etmesi" artık söz konusu değil. Öz-düzenlemenin bu kadar önemli olduğu başka bir dönemden belki hiç geçmedik. Bu farkındalıkla, dürtülerimizi kontrol ederek, dengeyi koruyarak bu yeni dünya içerisinde alabilecek miyiz; şimdiki sınavımız bu."
".. son yıllarda çevrimiçi platformlarda gençlerin paylaştığı fotoğrafların önemli kısmı filtrelenmiş. Fotoğraflar üzerinden yaratılan imaja uyum sağlamak için gösterilen çaba ise kendine yabancılaşmaya yol açıyor, benlik algısını ve psikolojik sağlığı olumsuz etkiliyor."
"... bu yolculuk, acının var olduğunu kabul ederek kendini yaşama açmayı, acı geldiğinde bunu taşımayı, sevince, mutluluğa da alan tanıyarak yapmanız gerekeni yapmaya devam etmeyi gerektiriyor. Acıyı dengeleyen bunlardır. Bunlar olduğunda acının yükü taşınabilir hâle gelir, yaralar iyileşir. Doğrusu, kapanmayan yara yoktur. ... bunların hepsi dengeleyicilere; sevgiye, bağa, temasa bakar."