"kendimden başlayarak herkesi, hatta her şeyi affettim. herkes kolay da her şey zor. eşyaları affedemiyor insan. yün yastık, yer minderi, çay bardakları, tencere ile yaşamak zorunda kalıyorsun. pencere önündeki çiçeklerle aynı odada yaşamak ne kadar zordur bilemezsiniz. hem çiçeğin kurumasını hem de yaşamasını ister mi insan?"
"ağzı kapalı bir zarf değil midir insan? kimi gevşek, kimi sıkıca kapatmıştır ağzını. gevşek olan hemen açılacakmış gibi görünse de kolay değildir açılması. sıkı olan daha kolay açılır oysa. hiç beklemediğin anda cümle cümle patlar. kimini de açmaya gerek yoktur. ne yazdığını ne yazıldığını bakmadan zarfa bakınca anlarsın zaten."
2003 doğumlu karanfil, seyhan erözçelik ilk kitap şiir ödülü kazandığı dosya ile merhaba demiş. iki bölümden oluşan kitap sesini bulmuş bir şairle tanıştırıyor bizi. ilk bölüm monologlar şeklinde serzenişler. messi'ye yazılmış akrostiş ve fenerbahçeye övgü çiğliği de mevcut. okura uzak ve mesafeli şiirler çoğunlukla. ikinci bölüm biraz daha yakın ve anlaşılır. daha gönüldaş. "bir masada üç mirasbırakan" gibi daha yalın ve yakın bir şiir var örneğin. bütüne bakıldığındaysa fazlalıklar göze çarpıyor. aşırı metafor ve imge kullanımından muzdarip oluyoruz. bu yoğunluk anlam kaybına yol açıyor çokça. biraz sadeleştiğinde ve olgunlaştığında daha iyi olacağının habercisi olan şiirler.
Veraset VergisiHasan Ege Karanfil · İthaki Yayınları · 20239 okunma