Biz kadınlar, çocukları yetiştirirken hile yaptık!
Çocuklar geleceğe yazılmış isimsiz mektuplar gibidir. Bir anne yetiştirdiği insana (kız/erkek) birey olması için yeterli miktarda bilgi ve tecrübeyi aktarmayı görev edinir. Ergenlikten çıkmış bir çocuk (18 yaş) , kendi hayatını idame ettirecek yaşamsal bilgi ve beceriye sahip olarak topluma kazandırılmalıdır.
Kız çocuğuna ev ile ilgili sorumluluklar verip, erkek çocuğuna bu fırsatı vermeyen bir anne, oğlunu başka bir kadına muhtaç bırakarak eşini, annesi gibi görmesine sebep olmaktadır.
Aynı şekilde kızının eğitimini ve mesleki gelişimini görmezden gelen, topluma katkı sağlaması konusunda desteklemeyen bir anne, kızını başka bir adama muhtaç bırakarak eşini, babası gibi görmesine sebep olmaktadır.
Günümüz, kadın ve erkeğin beraber çalışarak, aile hayatını idame ettirmesi üzerine kurgulanmış durumda. Elbette kadın ve erkek farklıdır, farklı özelliklerle birbirine üstündür. Cinsiyetler ancak cinsellik sözkonusu olduğunda önem arzeder. Hayatın geri kalanında hepimiz bireyiz, duyguları, düşünceleri, öncelikleri olan bireyleriz.
Anneye yönelik olan bu eleştirinin sonuçlarını günümüz hayatında fazlasıyla görmekteyiz. Bakıma muhtaç erkeklerin, varlık sebebidir annenin hatalı insan yetiştiriş şekli, ve bu durum sadece bizde değil dünyada da böyledir.
Çok önemsedigim bir diğer konu, çocuğu olan her ebeveyni ilgilendirmektedir. Günümüzde ebeveynler, cinsellikle ilgili konuları çocukları ile uygun üslupla konuşmak zorundadır. Bu konu daha küçük yaşta, yavaş yavaş çocuğa hayata dair bir bilgi mahiyetinde aktarılmalıdır. Yaşa uygun, doğru abartıdan uzak bilgiler şeklinde. Kız ya da erkek farketmezsizin bu konuda gerekli bilgi ve donanıma çocuğunu hazırlamak anne ve babanın öncelikli görevi olmalıdır. Hâlâ şahit oluyoruz