23 numara1000Kitap
(Behçet Necatigil’e sevgilerle)
Adam
Ne çekmiş dünyanın köhnesinden
Evlerin içinde
İçinde büsbütün
Yalın ayak çevrede
Dolaşırken kaskatı
Oysa bir şair gibi
Yok yok adem gibi
Mahlûk-u ademlere bakarak
Bir köşebaşında
Bir hüzne derbeder olmuş
Durağan ırmak kenarında
İncelemeye şaire bir şiirimi yazarak başlamak istedim. Çünkü bir Behçet Necatigil incelemesine ancak böyle başlanabilirdi.
Ayrıca bu kitabı bana armağan eden gönül bağıma teşekkür ederim.
Başlığın “23 Numara” olmasının sebebi; aslında bir edebiyat dersinde hocamın cümlelerinden dolayı. Aynen şöyle söylemişti: ” Behçet Necatigil‘in evlerinin kapı numarası hep 22’ydi. Şiirlerini hep 22 numaralı evlerinde kağıda geçirmişti. 13 Aralık 1979 İstanbul’da son nefesini verdiği evin kapı numarası ise 23 numara idi.”
“Sevgilerde” eseri onun kendi şiir kitaplarından seçtiği (Kapalı Çarşı, Çevre, Evler, Eski Toprak, Arada, Dar Çağ, Yaz Dönemi, Divançe, İki Başına Yürümek, En/Cam ve Zebra) şiirlerinden oluşuyor. Şairimizin 1935’de basılı ilk şiiri ise; “Kitaplarına Almadığı Şiirler” başlığı altında karşımıza çıkıyor:
Gece ve Yaz
Bir köşeye büzülüp
Böyle susmazdım ama
Kapılardan süzülüp
Gece doldu odama