Yazar:
Behçet Necatigil
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
304
Basım Tarihi:
Kasım 2021
İlk Yayın Tarihi:
1976
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789755103280
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2024 16. kitabı
Evlerin Öyküsünü Yazan Şair olarak bilinen kıymetli şairimiz,öğretmenimiz.
Şiirlerini okurken insanın ruhu daralıyor, bir yandan da gerçekleri okurun yüzüne çarpmasını çok iyi biliyor. Verdiği öğütler ne kadar öğretici ve doğru demiştim şairliğe ek olarak öğretmen olmasından meğer bu çıkarımı yaptım.
Tahmin edildiği üzere toplumcu gerçekçi sanat anlayışını benimsemiştir. Toplumcu gerçekçi şairler genelde sitem ederek de yazarlar birnevi değil mi ? Bu kitabında da Necatigil çoğu şeye sitem ederek kaleme almıştır,öyle düşündürdü.
Yaptığı işlere baktığım zaman hayatını ne kadar dolu yaşandığını kestirmek mümkün. Herkesin dolu yaşamaktan kastı farklı elbette. Yaptığı çeviriler(Malte Laurids Brigge’nin Notları,Bir Haylazın Hayatı vs),mektuplar(Serin Mavi,Mektuplar),aldığı ödüller, antolojileri(Küçük Mitologya Sözlüğü vs) yazdığı düzyazı(Bile, Yazdı)radyo oyunları ve daha niceleri...
Etkiledi beni şiir kitabı,üzerine mini notlar aldım,düşüncelerimi,hissetiklerimi yazdım benim için pek verimli bir okuma oldu. Bir de şairimiz hakkında araştırma yapınca daha çok etkilendim, hiç pişman olmadığım bir kitap idi,devamı gelecektir,okunmayı, araştırılmayı ve üzerine nice sohbetler edilmeyi hak eden bir şair. Ne kadar yazılsa,sohbet edilse,inceleme yapılsa bile hep daha fazlasıdır Necatigil...
"Başlamadan yollar, evimize gidelim."Alıntı
》"Evler Şairi" olarak anılan Behçet Necatigil şiirlerinin merkezine "ev" kavramını, aile yaşantısını ve küçük burjuva olarak adlandırılan orta halli insanın iç dünyasını
Puan vermedi·271 syf.·
2022 1. kitabı
Çok ince duygular içeren bir kitap.. kendimi bulduğum satırlar.. Behçet Bey kalbime nasıl işlediniz böyle. Sanırım bazı dizelerini kendimize bile açıklayamadığı ız duyguları içeriyor.
Behçet Necatigil’in kendi seçtiği şiirlerinden oluşan ve can yayınları tarafından yayımlanan şiirlerini severek okudum. Okuma maratonuna mutlak bir şiir kitabı alıp uzun ve bol sayfaları olan romanlar arasında dinlenmeyi sağlıyorum . Kitaba adını veren Sevgilerde şiiri en vurucu olanlardandı bana göre
Şiir kitabı okumanın ruha yaptığı tatlı tesirden bahsetmek isterdim ancak şair değilim. Sadece bir iki cümle yazacağım.
Behçet Negatigil güzel, samimi bir insan. Şiirleri ev, sokak arasında hep. Zaten sanıyorum ki onun bir diğer adı, ev şairiydi (Belki ben uydurmuşumdur).
Seviyorum onu da, şiirleri çok duru, dingin.
Okuyunuz.
Behçet Necatigil, çok değerli bir sanatçı. Ayrıca öğretmen ve çevirmen. Modern Türk şiirinin önde gelen şairlerinden. Bu kitapta da, kendi seçtiği şiirler yer alıyor. Gayet akıcı ve güzel şiirler. Etkileyici dizeler de yer alıyor. Büyük keyifle ve sindirerek okudum. Şiir seven herkese tavsiye ederim.
"Bir kitap okusak!"Edebiyat
Kitaplar seslenir, yüksekten, mağrur:
– Gel bize, kurtul, gel! (s77)
Bir şiir kitabının incelemesi nasıl olur bilemiyorum, bu yüzden önce kısaca "Evler Şairi" olarak anılan yazarımızdan bahsetmek istiyorum.
16 Nisan 1916'da İstanbul'da doğmuştur. Genç yaşantısında düzenli beslenme alışkanlığı yoktu. Bundan dolayı tüberküloz hastalığına yakalandı. Tedavisi tamamlandıktan sonra Küçük Muharrir adlı bir haftalık dergi çıkardı. Bu dergi haftalık olarak yayınlanıyordu. Daha sonra da öğretmenlik hayatına atılmış. En çok şaşırdığım usta yazarlardan ( Ahmet Hamdi Tanpınar ve Ali Nihat Tarlan) ders almasıydı.
Gelgelelim kitaba, şiir kitaplarını her zaman sevmişimdir. Bunu da okurken her satırında bi' başka hissederek okudum. Özellikle "Gözyaşları," şiirinde o anki ruh halime yakın olduğundan mı bilemiyorum ama duygulana duygulana okudum.
"Çok zaman caddelere
Düşer yolu akşamın;
Bende bugün ey sema
Kader dolu akşamın!
Eli omzumda kaldı,
Nedir zorlu akşamın?
Sebepsiz bir sıkıntı
Ya yağmuru akşamın!"
Şimdi okurken gözüme ne kadar da sıradan geldi, anlayamadım.
Kendimden emin bir şekilde tavsiye ediyorum, iyi okumalar!
"Biz yanarsak beraber yanarız,
Seninle, beraber..."
"Kapalı kaynar tencerem, bilinmez.
Et mi pişer, dert mi pişer?"
"Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı
..."
🖎 Hem öğretmen hem şair hem de çevirmen bir edebiyat insanı: Behçet Necetigil. Sevgilerde adlı şiiri, şairin en sevdiğim şiirlerinden biri. Sevgilerle adından dolayı bu kitabı almak istemiştim zamanında. Aldım ve okudum ve arada bir sayfaları karıştırıp okuyorum.
🖎 300 sayfa kadar bir şiir kitabı, şairin kendi seçtiği şiirlerle bir derleme şiir kitabı. Bazı şiirlerin havası kasvetli, ölüm üzerine. Bazıları serzeniş... Süslemeli bir dilden ziyade, senin-benim anlayabileceğim bir şiir kitabı...
Okuyan arkadaşlar ne düşünür bilmem! Ancak kitaplarla yaşayan ben şaire saygısızlık olmasın diye okudum bu şiir kitabını. Ancak ilk defa bir kitaptan sıkıldım. Yaşadığı dönemin bütün olumsuzluklarını şiirlerine aktarmış. Vermek istediği mesajları fazlası ile aldım. Olumlu, heyecan verici, sürükleyici mısralar bulmakta zorlandım. Kısacası ben sıkıldım.
Yazar Hakkında
Behçet NecatigilYazar · 50 kitap
Behçet Necatigil, 16 Nisan 1916'da İstanbul'un Fatih semtinde, Atik Ali Paşa'da doğdu.
Kastamonu'lu olan babası Mehmet Necati Gönül, dersiam vaizdi. Uzun yıllar İstanbul'da, Beyoğlu ilçesinde müftülük yaptıktan sonra Sarıyer müftülüğünden emekli oldu.
Annesi Fatma Bedriye Hanım, Geyve'li müderris hafız İbrahim Hakkı Efendi'nin kızıydı. Sanatkâr ruhlu, duyarlı bir hanım olan annesi Fatma Bedriye Hanım (1896-1918), "mide humması" olarak tanımlanan hastalığının nekahat dönemindeyken, yaşadıkları konak, büyük Fatih yangınında yandı ve Bedriye Hanım yangından son anda kurtarılabildi. Geçirdiği hastalık nedeniyle çok zayıf düşen bünyesi, bu yangının şokunu atlatamadı ve Necatigil, iki yaşındayken annesini kaybetti. Bir süre Karagümrük'te oturan anneannesi ile birlikte yaşadı. Bir yıl sonra babası, Beşiktaş'ta bir saray memurunun kızı olan Saime Hanım'la evlenince, Necatigil için anneannesinin evi ile babasının evi arasında geçecek bir dönem başladı.
Babası Necati Efendi'nin ikinci evliliğinden iki kızı oldu (Sabahat, 1921 ve Fahamet, 1923). Behçet Necatigil ilkokula başlayacağı yıl, anneannesinin de hastalanması üzerine, Karagümrük'ten Beşiktaş'a, babasının yanına geri döndü ve 1923'de Beşiktaş Cevri Usta Okulu'na başladı.
Babasının Singer Dikiş Makineleri firmasında müfettiş olarak işe başlaması ve ailesiyle birlikte Kastamonu'ya taşınmasıyla, Necatigil ilkokul son sınıfı Kastamonu Muallim Tatbikat Mektebi'nde okudu ve 1927'de mezun olarak Kastamonu Lisesi'nde ortaöğrenimine başladı.
Ancak, yıllar önce yetersiz beslenme ve bakımsızlık nedeniyle başlamış olan hastalığı "adenit tüberküloz" yüzünden öğrenimine ara vermek zorunda kaldı. Aile yeniden İstanbul'a taşındı. İstanbul'da ameliyatlar ve elektrik tedavileriyle geçen uzunca bir süreden sonra öğrenimine 1931 yılında Kabataş Lisesi'nde, orta ikinci sınıftan yeniden başladı ve 1936'da okulun edebiyat bölümünden birincilikle mezun oldu.
Edebiyata ilgisi, Kastamonu'da, ortaokul yıllarında başladı. İyi bir raslantı sonucu edebiyat öğretmeni olan şair Zeki Ömer Defne, onu hep destekledi ve yazması için teşvik etti. O yıllardan kalan bir kompozisyon defterinde Zeki Ömer Bey'in 23.1.1930 tarihli şu cümleleri var: "Yarının iyi bir kalemine sahipsin. Boş durma, oku!"
Necatigil ortaokul yıllarında bir de dergi çıkarmaya başladı. Kendi ifadesiyle "17 ekim 1927'den itibaren eskilerin eser-î cedid dedikleri kağıtları "El-Marifet" matbaası adını verdiği hususi matbaasında(yani kendi el yazısıyla) doldurarak hazırladığı Küçük Muharrir adındaki bu dergi, 14. sayısı ile birlikte birinci cildini kapamış ve iki yıllık bir tatilden sonra 20 haziran 1932'den itibaren ikinci cildine başlayarak 12 sayı daha çıkmış". Bugüne kadar saklanmış olan bu dergilerin okuyucuları arkadaşları ve akrabalarıydı.
Aynı yıllarda, Akşam gazetesinin haftalık Çocuk Dünyası sayfasına Küçük Muharrir imzasıyla şiirler,fıkralar, hikâyecikler yazmaya başladı. 1931-1933 yılları arasında sürdürdüğü bu çalışmalarının karşılığında, yıllar sonra yaptığı bir röportajda dediğine göre, dergi yönetiminden telif ücreti de aldı ya çikolata, ya da bonbon olarak!
Necatigil Kabataş Lisesi'ni bitirdikten sonra öğrenimine Yüksek Öğretmen Okulu Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde devam etti. Bu arada Alman Filolojisi'ndeki bazı derslere konuk öğrenci olarak katıldı ve ilk ders yılı sonunda "Deutscher Akademischer Austauschdienst" kuruluşunun davetlisi olarak bursla Berlin'e gönderildi; dört ay Almanya'da kalarak Berlin Üniversitesi'nin dil kurslarına devam etti
Yüksek öğrenimini 1940 yılında tamamlayarak okuldan birincilikle mezun oldu. Aynı yıl Kars Lisesi'ne edebiyat öğretmeni olarak atandı. İklim koşullarına uyum sağlamakta güçlük çekip hastalanması üzerine 1941 yılında Zonguldak Çelikel Lisesi'ne, 1943 Mart ayında da İstanbul'a, Pertevniyal Lisesi'ne tayin edildi. İki ay sonra, yaz dönemine girince yedek subaylık için başvurarak Ankara'ya gitti. Temel eğitim sonrası askerlik görevini İzmir'de levazım subayı olarak yaptı (Ekim 1943- Kasım 1945) ve terhis olmasının ardından İstanbul'a, on beş yıl süreyle çalışacağı Kabataş Lisesi'ne tayin edildi (Aralık 1945). İlk şiir kitabı "Kapalı Çarşı" da aynı yıl yayımlandı.
Yine aynı yıl, İstanbul Üniversitesi Alman Filolojisi'ne kaydını yaptırarak iki yıl süreyle, öğretmenliği ve öğrenciliği birlikte sürdürdü. İki yıl sonra, lisedeki ders saatleri arttığı için, modern Almanca sertifikası alarak Alman Filolojisi'ndeki öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kaldı.
Zonguldak'tan İstanbul'a döndükten bir süre sonra, 1948 yılında Edebiyat Fakültesi öğrencisi olan ve o dönemde Sarıyer Ortaokulu'nda stajyer öğretmen olarak çalışan Huriye Korkut ile tanıştı. Ağustos 1949'da Necatigil'in ailesinin yaşadığı Beşiktaş, Valideçeşmesi, Dibekçi Kamil Sokağı (şimdi Enis Akaygen Sokağı), 22 numaralı evde, aile arasında kıyılan bir nikahla evlenerek yine Valideçeşmesi, Setüstü Sokak, 22 numaralı kiralık eve taşındılar.
1951 yılında ilk kızları Selma dünyaya geldi. 1955 yılında, Beşiktaş Camgöz Sokağı'ndaki 22 numaralı ahşap evi satın alarak oraya taşındılar. 1957 yılında küçük kızları Ayşe doğdu. 1964 yılında yine Beşiktaş'ta, Nüzhetiye Caddesi üzerindeki Deniz Apartmanı'nın bir dairesini satın alarak oraya taşındılar. Necatigil, ölümüne dek bu apartmanın 23 numaralı dairesinde yaşadı.
Necatigil, 1960 yılında Çapa Eğitim Enstitüsü'ne tayin edildi ve 1972 yılında kendi isteğiyle emekliye ayrıldı. Emeklilik dönemini, evinde yoğun bir biçimde çalışarak geçirdi.
1979 yılının Kasım ayında akciğerlerindeki rahatsızlık nedeniyle Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi'ne yatırıldı. Kısa bir tedavi döneminin ardından, 13 Aralık 1979 tarihinde aramızdan ayrıldı. İstanbul'da Zincirlikuyu mezarlığında yatıyor.
Ölümünden sonra ailesi tarafından konulan Necatigil Şiir Ödülü, 1980'den beri verilmektedir.
1960 yılında yayımlanan Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü'nde, şiir serüvenini şöyle özetlemiş: "İlk şiiri lisede öğrenciyken, Varlık dergisinde çıkmıştı (Ekim 1935). Şiirde kırk yılını, doğumundan ölümüne, orta halli bir vatandaşın, birey olarak başından geçecek durumları hatırlatmaya; ev-aile-yakın çevre üçgeninde, gerçek ve hayal yaşantılarını iletmeye, duyurmaya harcadı. Arada biçim yenileştirmelerinden ötürü yadırgandığı da oldu, ama genellikle, eleştirmenler, onun için, tutarlı ve özel bir dünyası olan bir şair dediler."
Necatigil'in "Eski Sokak" şiirine konu olan Camgöz Sokağı'nın adı artık "Behçet Necatigil Sokağı". Ölümünün ardından, 1987 yılında yakın arkadaşlarının çabaları ve basının da desteğiyle, yaklaşık on yıl yaşadığı sokağın adı Belediye tarafından "Behçet Necatigil Sokağı" olarak değiştirildi.
Şehr-i İstanbul Derneği de sanatçıların evlerini belgelemek amacıyla yaptığı çalışma kapsamında, 19 Mart 2005 günü düzenlenen bir törenle Behçet Necatigil'in 1964 yılından 1979 yılında ölümüne dek yaşadığı Deniz Apartmanı'nın girişine bir plaket koydu.
