İyisi mi, kendimi öldüreyim, diğeri gibi.
O kim? Hangi diğeri?
Tıpkı milyonlarca kendini öldürenler gibi.
Herkes sırtında kendi çarmıhıyla dolaşır. Kısa ya da uzun.
Beklerken madem susmayı beceremiyoruz, bari sakin sakin konuşmayı deneyelim.
Doğru, çenemiz düşük.
Düşünmeyelim diye yapıyoruz bunu.
Özrümüz var.
Duymamak için yapıyoruz bunu.
Sebeplerimiz var.
Tüm ölülerin sesleri.
"Tanısana! Ne tanıyayım yahu? Tanıyacak ne var ki? Şu rezil hayatımı çamura bata çıka geçirdim! Sen de gelmiş bana detayları görmemi, fark etmemi söylüyorsun! Şu pisliğe baksana! Bu pislikten çıkamadım ki hiç!