beyzanur
@bonibonmahallesi
Ah! nasıl isterdim şefkate inanmayı-
KONYA
4 Ocak 1997
193 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
"yorgun musun? bana sorulacak en yerinde soruydu. evet, diye bağıran bir stadyum dolusu ses duydum içimde. çok yorgundum. herkesten çok. yorgunluğum tanrı kadardı."
Reklam
İnsanın çevresinde duyduğu o ürkünç sessizliğe gelince, o da ayrı şeydir. Yedi kattır yalnızlığın derisi ve hiçbir şey işlemez içine. İnsanlara yaklaşırsın, dostlarını selamlarsın, yine bir
ıssızlık, yine karşılık veren tek bir bakış yok. Olsa olsa bir başkaldırma. Her birinde başka türlü olmak üzere, bana yakın olan herkeste gördüm bu başkaldırmayı; sanırım, karşıdakini en çok yaralayan şey de aramızda bir ayrım olduğunu birdenbire sezdirmektir.
İsmet Özel
Yokum arkadaş düşünmekle varılan tada
hayata yalnızca kafanı banmak
gövdende namusluca güdebilmek sevinci
elbet burkulup kalmaktan iyi.
Kara gözlerimde uğuldayan bu değil ancak
elde tüfek, elde alet, yürekte kor
cebelleşmek yalanla, kirle, tahvilatlarla
damarlarına papatyalar doldurarak
bir serinlik olup dünyaya sokulmak
İsmet Özel
Benim hayranlığımdan inlerdi şehir
ben atlara ve uzaklar hayrandım
kendi ehramlarını bile tanımayan kadınlar
ansızın patlak verirdi baharda.
Dudaklarımda çürükler vardı
dağ çiçeklerinden ötürü.
Irmaklara salardım kendimi
ruhumda kaynar adımlarla gezinen dünya
bana hain sevgilimdi.
Yaşamak debelenir içimde kıvrak ve küheylan
beni artık ne sıkıntı ne rahatlık haylamaz
çünkü ben ayaklanmanın domurmuş haliyim
Reklam