booboo
@booboo
Şu anda okuduğu kitap
Gerçek, her ne kadar bakanın gözlerini acıtsa da, bir gün mutlaka bunun telafisi olacaktı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yabancılar da, tıpkı hayaletler gibi transparandı ve dünya, ince pigmentli boyalarla cama yapılmış bir tablo gibi boşluklarla doluydu.
- Yalnız ben değilim, yalnız ben değilim, yalnız ben değilim...
Bu sesleri bir araya topladığımda hapishanenin devasa boyutlarda olduğunu anlayabiliyordum. Şöyle bir düşününce gayet normaldi. Seslerin sahiplerine atfedilen suçlar, yüzünü kaybetme suçu, başkalarına ulaşma yollarını kapatma suçu, başkalarının sevinç ve hüzünlerine karşı duyarsızlaşma suçu, başkalarının içindeki bilinmeyeni keşfetmenin korku ve mutluluğunu yitirme suçu, beraber dinlenen şarkıları kaybetme suçu gibi suçlardı; modern insan ilişkilerini ifade eden bu suçlar dikkate alındığında aslında tüm dünyanın bir hapishaneden ibaret olduğu söylenebilirdi.
Dilimdeki bir yara gibi, ne zaman ağzımı açmaya çalışsam sızlayıp, boş konuşmamam için beni uyaran sevimsiz bir önsezi...
...seni düşündüğümde ilk aklıma gelen o ifaden. İfadesizlikten, gülümsemeye geçerkenki o an. İfadenin içinden bir şeyler parıldıyor ve bu ışığın ulaştığı her şey bir anda varlığının onaylandığını hissediyor.