bookchick
@bookchick
sıkı tutun tamam mi
vazgeçme
üzüleceğini düşünsende yaşa en azından yanına kar kalıyor, yaşanamayan daha acı...
2 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Sanki eski ben daha iyidi. Bi kere ilk ve sadece kendini düşünüyordu. Kimsesi yoktu her anlamda. Saatlerce odasına kapanır kitap okurdu, bunun için aldığım cezaları unutamıyorum. Dışarı çıkmazdı, kimseyle konuşmazdı zaten konuşacak peki kişisi yoktu olanlarla da konuşmazdı. Oyle iste sadece kendini umursardi. Peki simdiki ben. Ben ben olduğumu insan olduğumu unuttum kendinden başka her şeyi herkesi düşünen biri oldu. Simdi bir sürü insan var ama aynı zamanda da kimse yok konuşmayı hala istemiyorum kimseyle ama olmuyor onları üzmek istemiyorum. Artik saatlerde odamda kitapta okuyamıyorum. Kendimden başka herkesi düşünüyorum. Bazen düşünüyorum, kimsenin ilk tercihi degilim, kimsenin. Kimse üzülmemi umursamaz ama beni sevmeyen biri bile üzüldüğünde her zaman yanında olurum. Benim yanımda olmayanların bir mesajına yanında olurum. Ama benim üzülmem, kimse umursamaz. İnsan bazen de olsa birinin "iyi misin" diye sormasını bekliyor kim olduğu fark etmez. Genellikle üzüldüğümde veya üzgün olduğumda insanlar konuşmaz. gözlerimin dolduğunu görürler, yüzüme bakarlar sonra konuyu değiştirmeye çalışırlar. Bilmiyorum. Yalnızlığı seviyorum yalnızlık huzurdur bi kere ama dediğim gibi insan bazen birinin ilk tercihi olmak istiyor, kiramadigi, sevdigi biri olmak istiyor. Aşk anlamında degil arkadaşlık, sevgi anlamında. Belki de eski ben tekrar olmalıyımdir. Nasil olacak bilmiyorum ama sanırım eski ben olmak isterdim. Tamam mutlu degildim ama uzgunde degildim. Huzurluydum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çok garip bazı insanlar yalnız olmak için neredeyse elinden geleni verecektir. kimisi ise bu yalnızlıktan kurtulmak için neredeyse her şeyi verecektir. Peki hangisi daha iyi bir sürü insanın içinde mi yalniz hissetmek? yoksa tek başına yalnizligi hissetmek mi? bence ikincisi. çünkü kalabalıkta yalnız olmak su alan kocaman bir gemiye benzer ne yapacağını bilemezsin yalnız da kalamazsın ama içindeki yalnızlık asla geçmez kimsenin seni tanimamasi, anlamaması, dinlememesi veya anlamaya çalışmaması. Hayat çok garip değil mi? diğer tarafta ise içinde yalnız ve gercekten de etrafında kimse olmayan biri ama onunda yalnızlıktan kurtulmak için vermeyeceği şeyi yoktur. Bazıları ise yalnız olmaktan mutludur ve bundan asla şikayet etmez. peki ilk bahsettiğimiz kişiye ne olacak kendini soyutlayamaz ama bu kalabalık içinde de kafayı yer ne yapması gerekiyor? Bunu neden diyorsun diyeceksiniz şundan diyorum küçük bir kız çocuğu bu zamana kadar hep kendi başına gelmiş her işini kendi yapmış kimseye ihtiyacı olmamış ama bi anda her şey değişiyor hayatına bir sürü kişi giriyor. en başta oda bu durumdan memnundu ama bu durum giderek değişti. Her seyi cok sonradan fark etti ve şimdi çok pişman ne yapacağını düşüyor. Yalnızlıktan kurtulmak isteyen kişi mi? oda yalnızlıktan kurtulmak için gemiyi su aldırmaya çalışıyor ki yalnızlıktan kurtulsun hep dener ama kendini yiprattigindan haberi bile yoktur bunu çok sonra anlar ama her şey için çok geçtir. artık oda iyi değildir. kendine verdiği zararlardan. peki diğeri yalnızlıktan mutlu olan hep oyle kalmak isteyen kişi onun için hayat nasıldır?
21 ekim 2022
06.47
Düşünüyorum da yakın olmamız çok garipti. Birbirimize güvenmedigimiz, tanımadığımız hatta belki birbirimizi sevmediğimiz halde kendimiz hakkında bir sürü şey anlatmıştık. Yıllardir arkadas olduğum kişilere bile söylemediğim şeyleri. Nasil söylemiştik onları? Belki de öylesine söyleyip gecmistik. Sanirim ikimizde kötü bir haldeydik çünkü birbirimizi anlamamistik biliyorum. İkimizde birbirimizi teselli edememiştik salak sacma konuşmuştuk öyle birinin anlamasını değil de daha çok birine derdimizi anlatmak istedik sanırım anlaşılmak degildi konu sadece derdini birine anlatmak. Sonra da aynı cümleyi kurmuştuk:
"dışarıdan bakınca öyle gözükmüyor demi"
Bazen üzülürsün, çok üzülürsün ama hayat devam ediyordur. Sende yaşamaya devam edersin veya yaşıyormuş gibi yaparsın...
Hayatım tahminen ne zaman gözümün önünden film şeridi gibi geçmeyi bırakır? Ne kadar erken olursa benim için o kadar iyide