İrem ❆
@bookreaction
241 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
•İkisi de gökyüzüne ait olsa bile ay ve yıldızlar hiç aynı olur mu?
Sen aysın, onlar yıldız bile değil.
•Hayat neyi seçmediklerimizden değil seçtiklerimizden ibaretti.
•Şimdi birimiz burdan çıkacak,
Kurtulacak. Çekildiğimiz fotoğrafları alıp bir çerçeveye koyacak, çerçeveyi bir duvara aşacak, geçip karşısına bizi izleyecek. Zaman o anda donacak. Şimdi birimiz sağ kalacak ama solu ölmüş olacak. Birimiz, birimizin duvarına asılmış bir çerçevenin içinde yaşlanacağız.
Birimiz için şarkı bitecek, fakat her ikimiz de dans etmeyi bırakacağız. Anlıyor musun? Anlamıyorsun.
Çünkü beni duymayı bıraktın. Zaten, ben de konuşmayı...
Puan vermedi·224 syf.·
2021 22. kitabı
Yere ne kadar yakın yıldızlara o kadar uzak.
Herkese merhabalar, nasılsınız? Beni soracak olursanız bir miktar hasta ve yorgunum.
Biraz size kitaptan bahsetmek istiyorum; Kitabımız baş karakterlerimiz Bestegül ve Oğuz ile beraber toplam 14 kişinin deprem sonucu yolunda çökmesi sonucu metro istasyonunda mahsur kalması ile başlıyor. Kitabın sonuna kadar birçok acı ölüm ve hayat okuyorsunuz. Kitap 218 sayfa. Oldukça kısa bende bir günde bitirdim. Ve ilk defa bir kitaba nasıl yorum yapacağımı bilemiyorum arkadaşlar. Kitap beni çok etkiledi adeta psikolojimi bozdu desem yeridir. Okuyacaksanız mutsuzken, hastayken okumayın daha da kötü hale gelebilirsiniz.
Emine Tavuz'un basılı olarak okuduğun ilk eseri bu. Wattpad'de de Çürük Vişne'yi okumuştum. Bence Çürük Vişne'de yazarın kalemi daha ağır gibiydi. Bu kitabı okurken hiç duraksamadan okudum mesela, kalemi baya akıcıydı. Kurgu da çok güzel. Ama kitapta bir şeyler eksik gibiydi. Duyguları geçirmede bir sorun vardı bence. Ve bu kitap biraz daha betimleme gerektiriyordu bence. Sonu da umduğum gibi bitti kitabın. Ama yine de daha farklı bir son isterdim elbette.
Kitabı genel olarak beğendim, yazarın emeğine kalemine sağlık. Başarılar dilerim.
Kitapla kalın.️
Not: +16 yaş grubu okuması önerimdir. Şiddet ve korku içermektedir.
7/10
2021 21. kitabı
Herkese merhabalar sizlere beni reading slumptan çıkaran bir kitabın yorumu ile geldim.
Kitabın konusundan kısaca bahsetmek istiyorum;
Elif, babasının erkek çocuğu gibi yetişmiş aynı zamanda da başarılı bir öğrenci olan kızımız. Lise son sınıfa giderken tanıştığı ve aşık olduğu Kerem onun hayatının tamamen değişmesine büyük tramvalar yaşamasına sebep olur. Kerem için ailesini, doktorluğu ardında bırakan Elif'in acı ve aksiyon dolu hayatını okuyoruz.
#kitapyorumu ️
Öncelikle kurgu gerçekten ağır bir kurgu, bunun altından da herkes kalkamaz Selvi Atıcı kurguyu güzel bağlamış. Elif çok güçlü bir karakter ki Selvi Atıcı'nın kalemini okuyanlar zaten güçlü kadınları okumaya da aşinadır. Bu kitabı, tüm Selvi Atıcı kitapları gibi severek okudum, bir günde de bitti genel olarak ta beğendim ama bir şeyler eksik gibiydi. Kitapta Elif'in güçlü olduğunu hep yan karakterlerden de duyuyoruz. Evet söylenebilir ama biz okuyarak bunu sadece anlasak daha güzel değil mi? Çünkü okurken sürekli Elif'i birilerinin övmesi baydı beni açıkçası. Beğenmediğim bir diğer nokta da şu oldu, Elif ailesiyle bir daha hiç görüşemedi. Kitabın sonuna kadar hep ne zaman ailesine gidecek ve onlara olanları anlatacak diye bekledim ama olmadı. Pek spoiler de vermek istemiyorum aslında ama bu kitapta ailenin önemini, yaptığımız tercihlerde dikkatli olmak gerektiği, en ufak bir hatamızın, tercihimizin bir hayatımıza mâl olabileceği daha çok vurgulanmalıydı gibi geldi bana.
Elif'in yaşadığı tramvalar korkunç, düştüğü hayat iğrenç ama bunlara rağmen güçlü çıkması, ayakta durabilmesi kendine yeni bir hayat kurabilmesi çok güzel. Ama zaten bir adam yüzünden başına bunca şey gelmişken yine bir adamla hayatına devam etmek istemesi bilemedim ben mi farklı düşünüyorum?
Ve benim kitaptan vardığım sonuç şu (ki
#Alıntı
️•Hayatta değişmeyen bir gerçek vardı ki, herkes masum doğardı. Yaşadıkları, kaderleri onları kesip biçer, törpüler ve istediği şekle sokardı. Kimi zaman ellerini kirletir, kalplerini karartır, ruhunda köklü bir deformasyon yaratırdı. Benliğinin en derinindeki vicdana kadar elinden her şeyi çekip alırdı.
️•Duvara yaslandım ve kollarımı dizlerime doladım. Sonra bağırarak ağlamaya başladım. Canım yanıyordu. Kalbim acıyordu..Ağladım dakikalar boyu. Uzun yıllar boyu ilk defa ağlıyordum. Sanki içimdeki tüm zehri atıyor gibiydim... Gözyaşlarımın tuzu yüzümdeki yaraları yakıyordu. Ve ben bağırıyordum. Çığlık çığlığa. Kimse yoktu yanıma gelen, kimse yoktu nasıl olduğumu soran..
️•Dünya ne kadar da değişmişti. Keşke para denen şey hiç olmasaydı. Silah satabilmek için savaşlar çıkarıyorlardı.Gencecik insanlar ölürken, dünya üzerindeki silah tüccarlarının cepleri doluyordu. Uyuşturucu tüccarlarının kızları oğulları ultra lüks hayatlar yaşayacaklar diye,sokaklar madde bağımlılarıyla doluyordu. Çocuklar ölüyordu. Kadın ticareti... Dünya çok kötü bir yer olmuştu. Birkaç yüz adam çok zengin olacak diye, bir başka ülkede insanlar açlıktan ölüyordu. En tepedekiler,onların altındakiler, maşalar... Belki de kıyamet gerçekten kopmalıydı!
